Köken | Cinsiyet | Anlam | |
---|---|---|---|
Arefe | Ar. | Kız | bk. Arife |
Bâhire | Ar. | Kız | 1. Işıklı, parlak, güzel. 2. Belli, besbelli, açık. |
Mefkûre | Ar. | Kız | Ülkü, ideal. |
Nejlâ | Ar. | Kız | bk. Neclâ |
Refet | Ar. | Kız/Erkek | Acıma, esirgeme, merhamet etme. |
Sanavber | Ar. | Kız | bk. Sanevber |
Bahise | Ar. | Kız | Söz eden, bahseden. |
Mutia | Ar. | Kız | 1. Boyun eğen, itaat eden. 2. Bağlı, sadık. 3. Rahat. |
Cazibe | Ar. | Kız | 1. Çekici, alımlı, sevimli. 2. Alım, alımlılık, çekicilik. 3. Yer çekimi, yıldızların birbirini çekmesi. |
Fasihe | Ar. | Kız | Güzel, düzgün ve açık konuşan, konuşma yeteneği olan kimse. |
Meftune | Ar. | Kız | 1. Gönül vermiş, tutkun. 2. Hayran olmuş, şaşırmış. |
Refhan | Ar. | Kız/Erkek | Varlık içinde yaşayan kimse. |
Tekmile | Ar. | Kız | Ek, eklenmiş. |
Bahriye | Ar. | Kız | Denizle ilgili olan. |
İrem | Ar. | Kız | 1. Cennete benzetilerek yapılan bahçe. 2. Efsanelerde, masallarda ve edebiyatta adı geçen mutluluk simgesi olan şehir veya bahçe.3. Eşi benzeri olmayan, özel ve heybetli olan. |
Mehabet | Ar. | Kız | 1. Büyük ve saygıdeğer kimselere duyulan saygı. 2. Büyüklük, ululuk, yücelik. |